O vibe coding é unha forma de programar na que a persoa desenvolvedora describe en linguaxe natural o que quere conseguir e delega a escritura do código nun modelo de intelixencia artificial. En lugar de redactar cada liña, a persoa céntrase no resultado desexado, itera mediante instrucións e revisa ou axusta o que a IA xera. O termo foi popularizado por Andrej Karpathy a principios de 2025.
A súa relevancia está en que reduce a barreira de entrada á creación de software e acelera o prototipado: tarefas que antes esixían dominio técnico abórdanse agora conversando con ferramentas como asistentes integrados en editores de código. Resulta especialmente útil para:
- Prototipos rápidos e probas de concepto.
- Pequenos scripts ou automatizacións puntuais.
- Aprender explorando solucións xeradas.
Convén un matiz: o código producido pode conter erros, fallos de seguridade ou ineficiencias que pasan inadvertidos se non se comprende o xerado. Por iso o vibe coding é práctico para experimentar, pero arriscado en proxectos críticos sen unha revisión técnica rigorosa.