Denomínase así aos modelos de IA máis avanzados e capaces de cada momento, situados na fronteira do coñecemento técnico. Adoitan ser sistemas de gran escala (con miles de millóns ou billóns de parámetros) adestrados con cantidades masivas de datos e recursos de cómputo, e desenvolvidos por un número reducido de organizacións con capacidade para asumir o seu elevado custo. Exemplos representativos foron as sucesivas xeracións de modelos como GPT, Gemini ou Claude.
A súa relevancia é dobre. Por unha banda, marcan o estado da arte: definen que tarefas son tecnicamente posibles e serven de referencia para o resto do sector. Pola outra, concentran boa parte do debate sobre seguridade e regulación, xa que as súas capacidades emerxentes poden conlevar riscos difíciles de anticipar.
Convén ter en conta dous matices:
- O termo é relativo e cambiante: o que hoxe é un frontier model quedará superado en poucos meses.
- Non todo uso práctico require estes modelos; en moitos casos, sistemas máis pequenos e baratos resultan máis eficientes.