Un agente de código é un agente de IA especializado en programar: le un repositorio, entende como está organizado, cambia os ficheiros que fan falta, executa as probas e encadea decenas de modificacións nunha soa sesión. A diferenza do autocompletado dun editor, que suxire a seguinte liña, o agente recibe un obxectivo («pasa os prezos a céntimos enteiros», «engade esta validación») e decide que tocar, en que orde e como comprobalo.
Adoita traballar nun ciclo: planifica, edita, executa (probas, compilación, scripts), le o resultado e corrixe. Pode abrir ramas, preparar commits e, se se lle permite, despregar.
O que cambia cun agente de código
- Escribir deixa de ser o pescozo de botella: o lento pasa a ser saber que pedir e comprobar que o entregado fai o que debe.
- Amplifica a quen o dirixe nos dous sentidos: converte o coñecemento en traballo rematado, e as lagoas en erros con bo aspecto, repetidos en moitos ficheiros ao mesmo tempo.
- Os permisos importan máis que nunca: que repositorios, que ramas, que credenciais e se ten ou non acceso a produción.
Boas prácticas
- Pedir en pasos acoutados e na orde correcta, con criterios de aceptación claros.
- Permisos mínimos e explícitos; produción só con aprobación humana.
- Probas antes e despois, copia de seguridade e volta atrás preparadas antes de despregar.
- Comprobar a afirmación «feito»: a afirmación non é a evidencia.
En NAiOS, os agentes que actúan sobre sistemas reais seguen o principio human in the loop: propoñen, e a acción irreversible a confirma unha persoa.